على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

1549

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

كلفتى كه بتوان آن را از وسط بريده و تبديل به دو ورق نمود . و هر دو چيز بهم ملصق شده . و دو پوسته كردن كاغذ : يك ورق آن را به دو ورق تبديل نمودن . دو پيازه ( do - piy ze ) ا . پ . نوعى از بريانى كه از مسكه و زردچوبه و سير و پياز و ديگر افزارها ترتيب مىدهند . و نيز نوعى از نان خورش بدون چربى . دو پيكر ( do - paykar ) ا . پ . برج سيوم از دوازده برج فلكى كه جوزا نيز گويند و آن را خانهء عطارد دانند . دو تا ( do - t ) ا و ص . پ . دو عدد . و مضاعف . و انحنا و كجى . و كج و كج شده . و خميدگى بدن . و چنگى كه داراى دو تار باشد . و نوعى از پارچهء نازك . و دو تا شدن : كج و خم شدن و تا شدن . و مضاعف گشتن . و تغيير نمودن . و دو تا كردن : مضاعف كردن . و خم كردن . و دو تا كعبتين : شب و روز . دو تا شدگى ( dot - codagi ) ا . پ . روى هم افتادگى و تاشدگى و دولائى . دو تا شده ( dot - code ) ص . پ . تا شده و روى هم افتاده و دو لا شده . دو تاه ( do - t h ) ا و ص . پ . ضعف . و مضاعف . و دو تاه شدن : مضاعف شدن . و تا شدن . و دو تاه كردن : دو لا كردن و مضاعف كردن . دو تاى ( do - t y ) ا . پ . چنگى كه داراى دو تار باشد . دو تائى ( do - t i ) ا . پ . دو لائى . و دو نفرى . دو تخمه ( do - toxme ) ص . پ . خشوك و حرامزاده . و مولودى كه پدر آن سياه و مادرش سپيد بود و برعكس . و هر حيوان و يا نباتى كه از دو جنس مختلف بوجود آمده باشد . دو تن ( do - tan ) ا . پ . دو نفر . و مضاعف . دو تو ( do - tu ) و دوته ( do - tah ) ا . پ . مضاعف . و ملاقات . دو تهى ( do - tahi ) ا . پ . لباسهاى آستر شده . دو تيغ ( do - tiq ) ا . پ . شمشير دودمه . دوثة ( davsat ) ا . ع . شكست و هزيمت . دؤثى ( do'siyy ) ا . ع . ديوث . دوج ( davj ) م . ع . داج دوجا ( از باب نصر ) : خدمت كرد . دوج ( duj ) ا . پ . نام گياهى . دوجا ( doj ) ص . پ . احول . دوجان ( duj n ) ا . پ . وريد و داج . دو جنيبت ( do - janibat ) ا . پ . شب و روز . دو جهان ( do - jah n ) ا . پ . دنيا و آخرت . دو جهانى ( do - jah ni ) ص . پ . منسوب بهر دو جهان . و هميشه و ابدى و جاويدان . دوچار ( do - c r ) ص . پ . دوبار چهار يعنى هشت . دوچار ( doc r ) م ف . پ . ملاقات ناگهانى و بدون انتظار . و روبرو و مقابلهء در جنگ . و مخاصمت . و دوچار بودن : گرفتار بودن و مبتلا بودن . و دوچار زدن : ملاقات كردن و گفتگو نمودن . و منازعه و مباحثه كردن . و مخاصمه كردن و جنگيدن و مبارزه كردن . و دوچار شدن : مبتلا شدن . و بيك ناگاه دو كس به يكديگر رسيدن و در مخاصمه شدن . و ملاقات كردن يكديگر را . و دوچار كردن : مبتلا كردن . و ملاقات كردن ديگرى را در راه . دو چشم ( do - cacm ) م ف . پ . مركب از دو و چشم . و دو چشم چار شدن : ملاقات و ديدار واقع شدن ما بين دو كس يعنى ديدن دو كس يكديگر را . دو چشمه ( do - cacme ) ا . پ . آفتاب و ماه . و روز و شب . و حدقه‌هاى چشم . دوچله ( do - calle ) ا . پ . سقفى كه از دو طرف سرازير باشد . دو چند ( do - cand ) ص . پ . مضاعف و دوباره . دو چندان ( do - cand n ) م ف . پ . دو مقابل و مضاعف و دو برابر . دو چوبه ( do - cube ) و ( du - cube ) ا . پ . چادر دو ديركه . دو چهار ( do - cah r ) ا و م ف . پ . هشت . و بازى نرد . و ملاقات ناگهانى و بدون انتظار و دوچار . دوح ( davh ) م . ع . داح بطنه دوحا ( از باب نصر ) : كلان شد شكم او و فروهشته گرديد . و داحت الشجرة : بزرگ گرديد آن درخت . دوح ( davh ) و دوحات ( davh t ) ع . ج . دوحة . دوحة ( davhat ) ا . ع . درخت بزرگ . و تنهء درخت . و درختستان و بيشه . و باغچه . ج : دوح و دوحات . دو حجرهء خواب ( do - hojreye - x b ) ا . پ . دو چشم . دو حرف ( do - harf ) پ . ك . از حرف كاف و حرف نون كه مقصود لفظ كن باشد . دو حورلقا ( do - hur - leq ) ا . پ . عقل و نفس . دوخ ( davx ) م . ع . داخ دوخا ( از باب نصر ) : رام گرديد . و داخ البلاد : چيره شد بر شهرها و دست يافت بر اهل آن . دوخ ( dux ) ا . پ . صحراى بىگياه و علف . و شاخ بىبرگ و بار . و سر بىموى . و روى ساده بىموى . و علفى پهن و بلند كه